മഹത്തായ ദൌത്യവുമായി മലബാറിലേക്ക്

'മാര്യേജ് ഈസ്സ് എ സര്‍ക്കിള്‍'
എനിക്ക് വേണ്ടി വീട്ടുകാര്‍ കല്യാണം ആലോചിച്ചു എന്ന് ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ച് അന്നു മുതല്‍ കേട്ട് തുടങ്ങിയ ഒരു വാചകം.കല്യാണം ഒരു വട്ടമാണത്രേ!!!!
പുറമെ നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് അതിനകത്ത് ചാടി കയറാന്‍ തോന്നും.അകത്ത് കേറി പറ്റിയാലോ,തീര്‍ന്നു.ജീവിതം ആ വട്ടത്തിനകത്ത് ആയി.ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനെ കുരുക്കിലാക്കുന്ന ഈ സാമൂഹ്യകലാപരിപാടിക്ക് പല രൂപവും ഭാവവും ഉണ്ട്.അതായത് ലൌ മാര്യേജ്,അറേഞ്ചഡ് മാര്യേജ്,രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ്,സിംപിള്‍ മാര്യേജ്,സൂപ്പര്‍ മാര്യേജ് എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു ആ രൂപ ഭേദങ്ങള്‍.
ഈ കൂട്ടത്തില്‍ രാജവെമ്പാല എന്നു പറയാവുന്നത് ലൌ-അറേഞ്ചഡ് മാര്യേജ് ആണെന്നാണു എന്‍റെ അഭിപ്രായം.സ്നേഹിക്കുന്ന രണ്ട് ഹൃദയങ്ങളെ വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തോടെ ഒന്നിപ്പിക്കുക എന്നത് അല്പം ശ്രമകരമായ ദൌത്യം തന്നെ.അങ്ങനെ ഒരു ദൌത്യവുമായാണു ഒരു ആറുമാസം മുമ്പ് ഞാന്‍ മലബാറില്‍ പോയത്.അതും പിടിച്ച് കൊണ്ട് വരാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കൊന്നോണ്ട് വരുന്ന ഒരു ബാപ്പ കാരണവരായ കുടുംബത്തിലേക്ക്,ആ ബാപ്പയുടെ സീമന്തപുത്രന്‍റെ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാന്‍.അങ്ങനെ ഒരു ദൌത്യവുമായി ഞാന്‍ പുറപ്പെടേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യങ്ങളും അതിനു വേണ്ടി പ്രയോഗിച്ച തന്ത്രങ്ങളും കുതന്ത്രങ്ങളും ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ പോലും ഞെട്ടിപ്പോയ ക്ലൈമാക്സും അടങ്ങിയതായിരുന്നു ആ മലബാര്‍ യാത്ര.

റഹീം എന്‍റെ റുംമേറ്റാണ്.തെക്കന്‍ തിരുവിതാംകൂറില്‍ ജനിച്ച എനിക്ക് മലബാറുകാരനായ അവനോടു സംസാരിക്കുന്നത് ഒരു രസമാണു,കാരണം അവനു തെക്കന്‍ മലയാളവും മലബാര്‍ മലയാളവും ഒരു പോലെ വഴങ്ങും പക്ഷേ എനിക്ക് മലബാര്‍ മലയാളം അത്ര പോരാ.അവന്‍റെ ബാപ്പയാണു മലബാറിലെ പ്രശസ്തനായ മുഹമ്മദ്,വലിയപാടത്ത് മുഹമ്മദ്.റഹീമിന്‍റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഭീകരന്‍.വീട്ടു കാര്യമായാലും നാട്ടുകാര്യമായാലും മൂപ്പര്‍ ഒരു തീരുമാനം എടുത്താല്‍ തിരുവായ്ക്ക് എതിര്‍വായില്ലത്രേ.ആരെങ്കിലും എതിര്‍ത്താല്‍ തല്ലി കൊല്ലുമെന്നാണു റഹിം പറയുന്നത്.ആ ബാപ്പയുടെ കൂട്ടുകാരന്‍ അന്ത്രുമാന്‍റെ മകളായ സുഹറയാണു റഹീമിന്‍റെ കാമുകി.ഈ ലൌ സ്റ്റോറി എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം,അവന്‍റെ ബാപ്പായ്ക്ക് ഒഴികെ.അങ്ങേര്‍ക്ക് ലൌ ഇഷ്ടമല്ലത്രേ,ഇത് അറിയുന്ന അന്ന് ബാപ്പ റഹീമിനെ വെടിവെച്ചു കൊല്ലുമെന്ന ഉമ്മയുടെ ഭീഷണി വേറെയും.

ഇവന്‍റെ ഈ ചുറ്റിക്കളി അറിഞ്ഞിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല,ബാപ്പ അവന്‍റെ കല്യാണം തീരുമാനിക്കാന്‍ പോകുകയാണന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം ഉമ്മ ഇവനെ വിളിച്ച് അറിയിച്ചു.ആ വാര്‍ത്ത കേട്ട് വെട്ടിയിട്ട തടിപോലെ അവന്‍ തറയില്‍ വീണു.അരമണിക്കൂര്‍ ശവാസനം.അതിനു ശേഷം ചാടി എഴുന്നേറ്റ് ഒറ്റ ഇരുപ്പ്.ഒരു മാനസ മൈനേ സ്റ്റൈല്‍.

അവന്‍റെ ആ ഇരുപ്പ് കണ്ട് സങ്കടം സഹിക്കന്‍ വയ്യതെ ഞാന്‍ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു:
"റഹിം,വിഷമിക്കാതിരിയെടാ"
അവന്‍ എന്നെ ഒന്നു നോക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
"ഓള്` പാവമാടാ,എനക്ക് നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഓളുടെ നിക്കാഹും നടക്കുമായിരിക്കും അല്ലിയോടാ?"
അതുശരി.അപ്പം അതാണു പ്രശ്നം.അവന്‍റെ നിക്കാഹല്ല,അതു കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ നിക്കാഹ് നടക്കും അതാണു അവന്‍റെ പ്രശ്നം.ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത് അവനു മനസ്സിലായി എന്ന് തോന്നുന്നു അതുകൊണ്ട് അവന്‍ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു:
"എന്തായാലും എനക്ക് ഓളെ മതി"
മതിയെങ്കില്‍ മതി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞാന്‍ തല കുനിച്ച് ഇരുന്നു.അവന്‍ വിലാപം പിന്നെയും തുടര്‍ന്നു:
"ഓളെ നിക്കാഹ് ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയില്ലങ്കില്‍ ഞാന്‍ ചത്തു കളയും.എടാ മനു,അനക്ക് എന്നെ ഒന്നു സഹായിച്ച് കൂടെ?"
"എന്തിന്? ചാവാനോ?"
"ചാവാനല്ല,ഓളെ നിക്കാഹ് ചെയ്യാന്‍"
ഞാന്‍ ആകെ കണ്‍ഫ്യൂഷനിലായി.ഞാന്‍ ചോദിച്ചു:"അപ്പം നിന്‍റെ ബാപ്പാ?"
"ബാപ്പായെ കൊണ്ട് നീ വേണം സമ്മതിപ്പിക്കാന്‍"അവന്‍റെ മറുപടി.
എന്‍റെ പടച്ചതമ്പുരാനേ!!!!
എന്നെ കൊലക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള പണിയാണല്ലേ?
എന്തിനേറെ പറയുന്നു,അവസാനം ആ ദൌത്യം ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്തു.ആ നിമിഷവും എന്‍റെ മനസ്സിലിരുന്നു ആരോ എന്നോട് ചോദിച്ചു,മനു ഇത് വേണോ?

പിന്നെ എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു.അവനെ അന്നു തന്നെ മലബാറിലേക്ക് പായ്ക്ക് ചെയ്തു.കൂടെ ഒരു ഉപദേശവും കൊടുത്തു,ഞാന്‍ ശനിയാഴ്ച രാവിലെ വരുമെന്നും അതിനു മുമ്പ് ബാപ്പ ഒഴികെയുള്ള എല്ലാവരെയും പൂര്‍ണ്ണമായും അവന്‍റെ ഭാഗത്ത് ആക്കണമെന്നും എന്‍റെ വരവിന്‍റെ ഉദ്ദേശം എല്ലാവരെയും അറിയികണം എന്നും ആയിരുന്നു ആ ഉപദേശം.താമസിയാതെ ശനിയാഴ്ചയായി.അന്ന് അതിരാവിലെ വലതുകാല്‍ വച്ച് ഞാന്‍ ആ വലിയ വീട്ടില്‍ പ്രവേശിച്ചു.

എന്‍റെ വരവിന്‍റെ ഉദ്ദേശം അറിയാവുന്ന വീട്ടുകാര്‍ എന്നെ നന്നായി സല്‍ക്കരിച്ചു.എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് റഹീമിന്‍റെ ഉമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു:
"അനക്ക് എന്തോ പറയാനുണ്ടന്ന് ഞമ്മള്` ബാപ്പയോടെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ഇന്ന് മൂന്നു മണിക്ക് ബാപ്പ വീട്ടിലെ പരാതികള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ഹാളിലിരിക്കും.അപ്പോള്‍ അനക്ക് വിശദമായി സംസാരിക്കാം."
ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഉമ്മയുടെ വകയായി ഒരു മുന്നറിയിപ്പും:
"സൂക്ഷിക്കണേ"
കൃത്യം മൂന്നു മണി ആയപ്പോള്‍ ബാപ്പാ പരാതി കേള്‍ക്കുന്ന ആ വലിയ ഹാളിലേക്ക് എല്ലാവരും കൂടി എന്നെ ഉന്തിതള്ളി വിട്ടു.അകത്തോട്ട് കയറുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാന്‍ എല്ലാരെയും ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി,മുട്ടനാടിനെ ബലികൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് വിട്ടതിനു ശേഷമുള്ള ഒരു ദയനീയ മുഖഭാവത്തോടെ എല്ലാരും നില്‍ക്കുന്നു.

വിശാലമായ ഹാള്‍.
മനോഹരമായ കുഷ്യന്‍ നിറച്ച കസേരകളും ദീവാനും എല്ലാം കണ്ട് എന്‍റെ കണ്ണ്` തള്ളി.അങ്ങ് അറ്റത്ത് സിംഹാസനം പോലെ ഒരു കസേരയില്‍ ബാപ്പാ ഇരിക്കുന്നു.എന്തോക്കെയോ കണക്ക് നോക്കുകയാണ്.എന്നെ കണ്ട മട്ടില്ല.ഞാനൊന്ന് മുരടനക്കി.അനക്കമില്ല.ഒന്നു ചുമച്ച് നോക്കി.ഭാഗ്യം അത് കേട്ടു.ബാപ്പാ തല ഉയര്‍ത്തി നോക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
"നമ്മള്` ഈ കണക്ക് ഒന്നു നോക്കട്ടെ"
ശരി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു പത്ത് അടി മാറി നിന്നു.മൂന്നാലു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് കാണും.ആ കണക്ക് പുസ്തകം അടച്ച് വച്ചിട്ട് ബാപ്പാ മൊഴിഞ്ഞു:
"ങ്ങള്` കുത്തിയിരിക്കിന്‍"
അയ്യേ!!!
അത്രക്ക് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ കുത്തിയിരിക്കുക,കുന്തിച്ചിരിക്കുക എന്നെല്ലാം പറയുന്നത് ഇന്ത്യന്‍ ക്ലോസറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്ന പോസിഷനാണു.ആ വലിയ ഹാളില്‍ ഇത്രയും കസേരകള്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ ആ പഹയന്‍ ഇങ്ങനെ പറയുമെന്ന് ഞാന്‍ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.അതിനാല്‍ ഞാനൊന്ന് മടിച്ച് നിന്നു.അത് കണ്ടിട്ടായിരിക്കാം അദ്ദേഹം പിന്നെയും മൊഴിഞ്ഞു:
"ഹായ് മടിക്കണ്ട,ങ്ങള്` കുത്തിയിരിക്കിന്‍"
വലിച്ചു!!!
ഇങ്ങേര്‌ നാണംകെടുത്തിയെ അടങ്ങു.ആവശ്യക്കാരനു ഔചിത്യം പാടില്ല എന്നല്ലേ.അങ്ങനെ കോട്ടും സ്യൂട്ടും ഇട്ടു നിന്ന ഞാന്‍,ആ വിശാലമായ ഹാളില്‍,കുഷ്യനിട്ട കസേരകളുടെ നടുവില്‍,ബാപ്പായുടെ അടുത്ത് നിന്ന് പത്തടി മാറി കുത്തിയിരുന്നു.
എന്‍റെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട് ബാപ്പാ ഒന്നു ഞെട്ടി,പുള്ളിക്കാരന്‍ വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു:
"ജ്ജ് എന്താ ഈ കാട്ടണേ,കേറിയിരിക്കിന്‍"
ഓഹോ,അപ്പോള്‍ ബാപ്പായ്ക്ക് ശരിക്ക് കണ്ണ്` കാണത്തില്ല അല്ലേ?
ഞാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു കണ്‍ക്ലൂഷനില്‍ എത്താന്‍ കാരണമുണ്ട്.കണ്ണ്` കാണുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ബാപ്പായുടെ അടുത്ത് നിന്ന് പത്ത് അടി മാത്രം മാറി കുത്തിയിരിക്കുന്ന എന്നോട് മുമ്പോട്ട് കേറി ഇരിക്കാന്‍ പറയില്ലല്ലോ.
ശരി ബാപ്പ പറഞ്ഞതല്ലേ?
ഞാന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് മുമ്പോട്ട് നടന്നു ബാപ്പയുടെ സിംഹാസനത്തിനു അടുത്ത് വന്ന് കുത്തിയിരുന്നു.എന്‍റെ ആ നീക്കം കണ്ട് ബാപ്പാ പിന്നെയും ഞെട്ടി.സിംഹാസനത്തിലിരുന്ന് തറയിലോട്ട് കാല്‍ ആട്ടികൊണ്ടിരുന്ന മൂപ്പര്‍ രണ്ട് കാലും പൊക്കി സിംഹാസനത്തില്‍ വച്ചു,എന്നിട്ട് അലറി വിളിച്ചു:
"എടാ റഹീമേ.."
ഹാളിന്‍റെ കതകിനു വെളിയില്‍ ഞങ്ങളുടെ മീറ്റിങ്ങിന്‍റെ റിസള്‍ട്ട് പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്ന റഹിം ആ അലര്‍ച്ച കേട്ടതും ബോധം കെട്ടു വീണതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.ആരൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന് മുഖത്ത് വെള്ളം തളിച്ചപ്പോള്‍ ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ അവന്‍ ഹാളിലേക്ക് ഓടികുതിച്ചെത്തി.നൂറു കിലോമീറ്റര്‍ സ്പീഡില്‍ ഓടിയെത്തിയ റഹീം,അവന്‍റെ ഉമ്മ മീന്‍ വെട്ടുമ്പോള്‍ കണ്ടന്‍ പൂച്ച അടുത്ത് വന്ന് വാ പൊളിച്ച് ഇരിക്കുന്ന പോലെ ബാപ്പയുടെ സിംഹാസനത്തിനു മുമ്പില്‍ കുത്തിയിരിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട് പത്തടി പുറകോട്ട് ചാടി.
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് എന്നെ വിളിച്ച് മാറ്റി നിര്‍ത്തി കാരണം ചോദിച്ച അവനോട് ഞാന്‍ ബാപ്പ കുത്തിയിരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യം ബോധിപ്പിച്ചു.അതിനു മറുപടി അവന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണു പറഞ്ഞത്:
"എടാ, കസേരയില്‍ ഇരിക്കാനാ പറഞ്ഞത്.കുത്തിയിരിക്കിന്‍ എന്നത് ഇവിടത്തെ സംസാരഭാഷയാ,സ്ലാങ്ങാ"
സ്ലാങ്ങാ,മാങ്ങാ,മനുഷ്യന്‍റെ മാനം പോയി.

അങ്ങനെ ഞാന്‍ കസേരയില്‍ കയറി ഇരുന്നു.റഹിം ഹാളില്‍ നിന്നും പുറത്ത് ചാടി.ബാപ്പയുമായി മുഖാമുഖം.ബാപ്പ ചോദിച്ചു:
"എന്താ അന്‍റെ പ്രോബ്ലം?"
ഈ ചോദ്യമാണു ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച് നിന്നത്.ഇവിടെയാണു എന്‍റെ ബുദ്ധി പ്രയോഗിക്കണ്ടത്.മിഥുനം എന്നൊരു ഫിലിം ഉണ്ട്.അതില്‍ മോഹന്‍ലാല്‍ ഉര്‍വശിയെ രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ് ചെയ്യുന്നു.മോഹന്‍ലാലിനെയും ഉര്‍വശിയെയും വീട്ടില്‍ കയറ്റാന്‍ വേണ്ടി ശ്രീനിവാസന്‍ മോഹന്‍ലാലിന്‍റെ അച്ഛനായി അഭിനയിക്കുന്ന തിക്കുറിശ്ശിയുടെ അടുത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്ന ഒരു ട്രിക്ക് ഉണ്ട്.അതായത് ശ്രീനിവാസന്‍ ഒരു പെണ്ണിനെ രജിസ്റ്റര്‍ മാര്യേജ് ചെയ്തെന്നും ശ്രീനിവാസന്‍റെ അച്ഛന്‍ വീട്ടില്‍ കയറ്റിയില്ല എന്നും പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു ചോദ്യം അച്ഛനാണങ്കില്‍ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന്.അപ്പോള്‍ തിക്കുറിശ്ശി പറയും ഞാനാണങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ കയറ്റും എന്ന്.ഈ ചാന്‍സ്സ് മുതലാക്കി ശ്രീനിവാസന്‍ മോഹന്‍ലാലിനെയും ഉര്‍വശിയേയും വീട്ടില്‍ കയറ്റുന്നു.
അതേ ഐഡിയ ഞാന്‍ ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചു.എന്‍റെ ഒരു കൂട്ടുകാരന്‍ ഒരു പെണ്ണിനെ പ്രേമിച്ചെന്നും ദുഷ്ടനായ അച്ഛന്‍ കല്യാണത്തിനു സമ്മതിക്കുന്നില്ല എന്നും അവന്‍ ആത്മഹത്യയുടെ വക്കത്ത് ആണന്നും ആ അച്ഛന്‍ കണ്ണില്‍ ചോര ഇല്ലാത്തവനാണെന്നും വച്ചു കാച്ചി.എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു:
"ബാപ്പ ആയിരുന്നു ആ അച്ഛന്‍റെ സ്ഥാനത്ത് എങ്കില്‍ എന്ത് ചെയ്തേനെ?"
അപ്പോള്‍ വന്നു ബാപ്പയുടെ മറുപടി:
"ഓന്‍റെ മയ്യത്ത് ഇവിടെ വീണേനെ.."
എന്‍റെ പടച്ചോനേ!!!
ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി.കസേരയില്‍ നിന്ന് അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റ് പോയി.പറഞ്ഞ് വന്ന ആവേശത്തില്‍ ബാപ്പ പിന്നെയും പറഞ്ഞു:
"..ഓന്‍റെ മാത്രമല്ല,ഓന്‍റെ കൂട്ടാളികളുടെയും മയ്യത്ത് ഇവിടെ വീഴ്ത്തും"
ആഹാ,അപ്പോള്‍ ബാപ്പ ശരിക്കും ഭീകരനായിരുന്നില്ലേ?
ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങി നടന്നു.ഹാളിനു വെളിയില്‍ കാത്ത് നിന്ന വീട്ടുകാരെല്ലാം ആകാംഷയോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു:
"എന്തായി?"
ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി എന്‍റെ വക ഒരു മറുചോദ്യമായിരുന്നു:
"ബാപ്പ മിഥുനം ഫിലിം കണ്ടിട്ടുണ്ട് അല്ലേ?"
ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല,എല്ലാ മുഖങ്ങളിലും ഒരു അമ്പരപ്പ്.

ഇനി എന്ത്?
ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.ബാപ്പായെ എങ്ങനെ വീഴ്ത്തും.ആകെ ടെന്‍ഷന്‍.ഐഡിയ സ്വല്പം പാളിയാല്‍ ബാപ്പ തല്ലി കൊല്ലും.ഇവിടുന്ന് എങ്ങനേലും ജീവനും കൊണ്ട് രക്ഷപെടാം എന്നു കരുതിയാല്‍ റഹീം ആത്മഹത്യ ചെയ്യും.ചെകുത്താനും കടലിനും ഇടയില്‍ പെട്ട അവസ്ഥ.അപ്പോഴാണു റഹീമിന്‍റെ ചേട്ടന്‍ ഓടിവന്ന് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന വാര്‍ത്ത പറഞ്ഞത്.ബാപ്പ എന്നെ വിളിക്കുന്നത്രേ,ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെല്ലാനാണ്` കല്പന.
എന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ ഒരു തീരുമാനമായി....
സകല ദൈവങ്ങളേയും വിളിച്ച് ഞാന്‍ ആ മുറിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു.അവിടെ ബാപ്പ മാത്രം.എന്നെ കണ്ടതും ബാപ്പ പറഞ്ഞു:
"കസേരയില്‍ ഉപവിഷ്ടനാകിന്‍"
ഉവ്വ!! അപ്പോള്‍ ഉച്ചയ്ക്ക് നടന്ന സംഭവം ബാപ്പയ്ക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്.ഞാന്‍ കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.കുറച്ച് നേരം നിശബ്ദത.അല്പം കഴിഞ്ഞ് ബാപ്പ ചോദിച്ചു:
"ജ്ജ് റഹീമിന്‍റെ അടുത്ത ദോസ്താണല്ലേ?"
കര്‍ത്താവേ,ആണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ കൂമ്പിനിട്ട് ചവിട്ടാനാണോ?
എന്താ ബാപ്പയുടെ ഉദ്ദേശം എന്ന് അറിയാത്തതിനാല്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
"ഹേയ്,അങ്ങനെയോന്നും ഇല്ല"
ബാപ്പ എന്നെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.എന്നിട്ട് വീണ്ടും ചോദിച്ചു:
"ഓന്‍ അന്‍റെ കൂടാ താമസം എന്നു പറഞ്ഞു?"
സാത്താന്‍ എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള വരവാ,ഇനി പിടി കൊടുത്തേ പറ്റു.അതിനാല്‍ ഞാന്‍ ശരിയാണന്ന് സമ്മതിച്ചു.അപ്പോള്‍ വന്നു ബാപ്പയുടെ അടുത്ത ഡയലോഗ്:
"ഓന്‍റെ നിക്കാഹ് നടത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു"
അത് നിങ്ങള്` ബാപ്പയും മോനും തമ്മിലുള്ള വിഷയം,ഞാന്‍ എന്തോ വേണം എന്ന മട്ടിലാണു എന്‍റെ ഇരുപ്പ്.
"ജ്ജ് വേണം ഓനെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കാന്‍."
കൂട്ടുകാരനു വേണ്ടി വക്കാലത്ത് പറയാന്‍ വന്നിട്ട് അവന്‍റെ ബാപ്പായുടെ പടനായകന്‍ ആകേണ്ട അവസ്ഥ.
"പെണ്ണ്` എന്‍റെ ദോസ്ത് അന്ത്രുമാന്‍റെ മകളാ,പേരു സുഹറ"
യാര്?സുഹറയോ?
പാല്,പാല്.സര്‍വ്വത്ര പാല്.രോഗി ഇച്ഛിച്ഛതും വൈദ്യന്‍ കല്പിച്ചതും മൊന്തയില്‍ നിന്നും വീണതും എല്ലാം പാല്.ബാപ്പയുടെ നെഞ്ചിലോട്ട് ചാടികയറി മുഖത്ത് ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാന്‍ തോന്നിയ നിമഷം.പക്ഷേ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.ഏറ്റു ബാപ്പാ,ഞാന്‍ ഏറ്റു എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ ആ മുറിയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി.

ആ മുറിക്ക് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയ ഞാന്‍, മുറിക്ക് അകത്ത് നടന്ന ഒന്നും പറയാതെ പ്രധാന കാര്യം മാത്രം പ്രഖ്യാപിച്ചു:
ബാപ്പ കല്യാണത്തിനു സമ്മതിച്ചു!!!
വീട് എങ്ങും ആഹ്ലാദം.അന്ന് രാത്രിയില്‍ ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്ന പത്തിരിയും കോഴിയിറച്ചിയും കഴിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ ഉമ്മയോട് ഒന്നു മാത്രമേ യാചിച്ചിരുന്നുള്ളു:
'ഉമ്മ,എന്നെങ്കിലും ബാപ്പ പറഞ്ഞ് സത്യം അറിഞ്ഞാല്‍ ഈ പത്തിരിയും കോഴിയിറച്ചിയും തിരിച്ച് ചോദിക്കല്ലേ'
അങ്ങനെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞു.
ആ വീട്ടുകാരുടെ എല്ലാം സ്നേഹാദരങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങി പിറ്റേ ദിവസം ഞാന്‍ തിരിച്ചു പുറപ്പെട്ടു.അപ്പോള്‍ പുറകില്‍ നിന്ന് ടാറ്റാ തരുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും റഹീമിന്‍റെ ചേട്ടന്‍റെ മകള്‍ റസിയ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു:
"മാമാ,ഇനിയും വരണേ"
മാമാന്നോ?
കഷ്ടം!!!
അങ്കിളേ,അങ്കിളേ എന്നു വിളിച്ചു പിറകിനു നടന്ന കൊച്ചാ,അതിനു വരെ മനസ്സിലായി ഞാന്‍ വന്നത് മാമാ പണിക്കാണന്ന്.കലികാലം അല്ലാതെന്താ?